Stichting Museum en Expositie Geleen

                                       Sittard, Geleen, Born

Staalplastiek van Louis Wierts

Het staalplastiek

Kunstenaar: Louis Wierts

Locatie : van Banninglaan

 

Het kunstwerk, een staalplastiek van Louis Wierts, is in 1979 in opdracht van de Woningvereniging Geleen geplaatst, midden

tussen 141 experimentele woningen; een project van sociale woningbouw van ir. Bart Wauben.

Deze woningen zijn gesitueerd in de straten: Gansbeek, Venbeek, Broekbeek en Sluisbeek en liggen aan de westkant van de

Van Banninglaan in het Haesselderveld.

Voor dit project liet Wauben zich inspireren bij een bezoek van Pompei. Hier werd hij gefascineerd door de stedenbouwkundige structuur van deze stad die in 79 na Christus bedolven werd onder een zes tot zeven meter dikke lavadeken.

 

Experimenteel

Woningen in de sociale sector zijn dus woningen die met aanzienlijke steun van de rijksoverheid worden gerealiseerd en hierdoor ook met een redelijke huurprijs kunnen worden aangeboden. Experimenteel aan deze huizen is wat men kon kwalificeren als “meegroeiwoningen” hetgeen wil zeggen dat al naar behoefte binnen zekere grenzen kan worden bijgebouwd en afgebroken, zonder daarbij in conflict te komen met de belangen van omwonenden. De inspraak van de toekomstige bewoner kon alleen worden gerealiseerd in de bewoningsfase, waarin hij de mogelijkheid kreeg om zijn woonwensen zo optimaal te verwezenlijken. De minister van VROM kende aan dit plan het predikaat “experimenteel” toe. Hiermede werd niet alleen de originele aanpak van architect Wauben gehonoreerd, maar werden ook extra financiële middelen ter beschikking gesteld om het project te kunnen realiseren.

De belangrijkste ruimten zijn gelegen rond een soort patio (atrium) met een grote mate van privacy. De entree ligt aan het publieke gedeelte. Aan de patio is ook het eerder genoemde “meegroei” gebied gesitueerd. De patiobungalows zijn geschakeld gebouwd: deze bebouwing is bedoeld als alternatief voor de traditionele eengezinswoningen. De patiowoningen kunnen ook gestapeld worden, zodanig dat op twee woningen slechts een woning gestapeld kan worden. Elke woning heeft een grondoppervlak van 88 vierkante meters. Aan het project is in 1982 een internationale prijs toegekend door “Les Concours Cembureau”, de overkoepelende organisatie van cementindustrieën.

 

Het beeld

Het staalobject van Louis Wierts, bestaande uit achttien rechthoekige balken van verschillende afmetingen die ritmisch gegroepeerd zijn rondom een lange centrale balk. De stapeling voert terug naar de groepering van de woningen, waarin achttien schakelingen mogelijk waren. De stalen balken zijn tweemaal vuur verzinkt om roest zolang mogelijk te weren. Toch is er een weinig roest te bespeuren aan de voet van de dragende centrale balk en de flens. Een aandachtspunt voor de gemeentelijke inventarisatiecommissie “Beelden in de openbare ruimten”. Die zal ook op zoek moeten gaan naar de verdwenen plaquette op de gemetselde voet van het beeld. De betonblokken zijn van dezelfde afmetingen als de blokken waarmee de experimentele woningen zijn opgetrokken. De omwonenden attendeerden de kunstenaar, Louis Wierts, erop dat zijn werk bij harde wind ook geluid produceerde. De afzonderlijke balken, vooral de verticale, zijn open aan de boven- en onderzijde, zodat ze een fluitend geluid maken. Bij het windorgel op een Duitse kazemat in Vlissingen aan de kust was dit geluid geprogrammeerd. Hier is dit slechts toevallig. Op de kazemat in Vlissingen stond ook nog in grote letters geverfd: “Zimmer frei”.

 

De beeldhouwer

Louis Wierts werd geboren te Schinnen op 21 mei 1944. Hij woont te Schimmert in de verbouwde kleuterschool achter de kerk, die nu eindelijk uit de steigers is.

De oorspronkelijke school was een ontwerp van de Sittardse stadsarchitect Wielders, die tevens de ontwerper is van de unieke Schimmertse watertoren.

Van ambachtsschool via ondergronds werk in de mijnen naar werktuigbouwkunde, binnenhuisarchitect en van 1971 tot 1975 een studie plastische vormgeving aan de toenmalige Stadsacademie voor toegepaste kunsten in Maastricht onder leiding van Piet Killaars; dat is de lange artistieke (om)weg die Wierts aflegde.

Om zich verder te bekwamen in andere materialen zoals kunststoffen en glas, werkte Louis Wierts in de Plastic Werkplaats van TNO te Delft (1980) en in Utrecht aan de Hogeschool voor de Kunsten in de Glaswork Shop (1988).

De Masterclass glas aan de Gerrit Rietveld academie te Amsterdam volgde hij in 1989.

Louis Wierts maakt sculpturen in klein en groot formaat. De gebruikte materialen zijn brons, beton, staal, aluminium, kunststoffen, keramiek, glas, kristal. Vooral in de samenvoeging van kristal en brons en/of steen is hij een voorloper. Ook kan men bij hem terecht voor portretten in brons of keramiek of voor penningen. In de gemeente Sittard-Geleen kan men werk van de kunstenaar bijvoorbeeld zien in Einighausen bij de Sporthal naast de jongensschool: Drie Danseressen (1980) of “de Zittesje Sjnaak” in de Sittardse Voorstad, of de panelen op de gevel aan de Teekenschool aan de Rijksweg-Noord in Sittard.

In november 1985 had Louis Wierts in de toenmalige Galerie “de Hanenhof”te Geleen een solotentoonstelling met als hoofdthema een aantal kinetische glasobjecten en grote keistenen.

Wilt u nader kennismaken met de kunstenaar en zijn werk? Men is elke zondagmiddag welkom van 12.00 – 18.00 uur in de Montfortstraat 4 te Schimmert.

 

Sef Lemmens

© DJK-ontwerp.nl 2017

Disclaimer