Sittards verborgen levensader

Sittards verborgen levensader

Een stad ontstaat aan een weg, kruispunt of bij een brug.
Maar de eerste voorwaarde is: voldoende fris water.

Aan de vorm van de oude binnenstad van Sittard
(een liggend ei) kan je aflezen dat de verbinding
tussen oost en west de belangrijkste was.
Maar waar is dat water gebleven?

Vanuit het zuiden komt de Geleenbeek, de levensader.
Bij Ophoven splitst deze in Keutelbeek en Molenbeek,
maar vóór de binnenstad gaan ze ondergronds.
Omdat het open riolen waren? Stank, ratten, ziekte?
Zo goed weggestopt dat de term ‘verdringing’ zich opdringt;
het watersysteem als het onderbewuste van de stad
(ja, spontaan dient Ludwig Freud zich aan…).

Daarom, gemeentebestuur en waterschap:
pak door, breng de stroom terug in de stad,
ontkluis de vernederde beken,
ontsluit het reële verleden.

Delen: